shizukuxp

(tagal kong na-dieta ang mga readers ko kaya eto. isang mahabang-mahabang blog para sa inyong lahat!)

sa sunday Sept. 4 uuwi na'ko.. sa Japan.

actually, as much as i would like to stay and prolong my vacation, dehins pwede eh. kailangan ng umuwi, 1 month lang valid ang ticket ko.

sa totoo lang, noong august, parang nagdadalawang isip talaga ako sa pag-uwi. unang-una, medyo di sure yung thesis kong yan, which is my main and formal reason for coming back. pagkatpos, di ba nga ni-let go ko na yang si Romeo ko. hayop na yan! parang wrong timing nga eh. pero nag-decide kase ako na sige tapusin na ang dapat tapusin, kahit pa sha yung isa sa mga reasons ko kung bakit august ako umuwi imbis na Sept. gusto ko kase shang bisitahin sa Bataan, sana. Road trip lang tutal sabik ako sa pagda-drive.

but anyway, wala na nga yang si Romeo.

and then, ngayon, natapos ko na nga yung defense ng thesis ko.

but still, nakakalungkot. nakaka-depressed! ewan ko, di ko na naman mapaliwanag kung bakit, pero basta, kimoi (kimochi warui!) yun bang, SHET!

mali eh! di pwede!

di talaga pwede! and i've been fighting this feeling from the very moment that we met. oh shet! di talaga! wala na talaga, lam nyo yun, NATSUKASHII lang. i mean, pag balik ko sa Japan, wala na naman.

wala na yang, "Until I get over you" last-song-syndrome na yan. pero jitsuha, one of my fears, alam nyo ba kung ano? eh paano kung makasabay ko si Romeo sa gym, di ba, kimoi! i mean, lagi naman kameng nagkakasabay kahit noong malabo na, pero parang hirap yata kapag magkita kame ulit after what i said to him.

parang yung feeling rin kay--shet! pero i think medyo convinced na sha, na "Gotten over" na ako. pucha! after sigruo nung makita niya ang dini-display kong desktop picture kung saan mina-maniac ko si Romeo, i mean, medyo confident na sha, at ako rin, na WALA NA!!!

wala na naman talaga! futsuu na nga lang eh, kapag nakikita ko sha. as in FUTSUU. no more sparks, no more kilig-kilig feeling--siguro NATSUKASHII lang. yun bang parang nakatikim ka ulit ng "Scramble with Brown Cow" after 15 years. Di ba, parang naiisip mong, yeah, gusto mo pa rin yung Scramble, pero di na talaga.

Ganon lang?

oo!

pero bakit naiiyak ako dun sa video ng Greenday! as in, yung lyrics nung song,

summer has come and passed

the innocent can never last

wake me up when september ends!

di ba, ang sad? parang summer lang eh, summer lang!

remember, di ba my first winter (sonatta) is with Romeo, i mean, yun yung time na na-realize ko na--"Yes, I can let go!" magical moment talaga yun, kahit pa anong sabihin niya.

tapos ngayon naman, shucks! summer! ang sakit talaga! afureru kimochi! afureru hidashii abite!

ano ba to? di ko masabi in English or Filipino. as if naman di siya nakaka-gets ng Japon, eh magaling pa sakin yun. pareho naman sila ni Romeo. pareho talaga sila!

siguro kaya ako nagkakaganito ay dahil eto ang feeling ko:

Torn between two lovers, feelin' like a fool
Lovin' both of you is breakin' all the rules

Weird kase, baka pinagpapasahan ako ng 2 yun. Pero sa totoo lang, yeah! i feel for both of them! yikes! no!!

wake me up! wake me up!! when september ends!!

-mG

Currently listening to: Wake me up when September ends
Currently reading: Archie comics
Currently feeling: listless