I've been speding most of my days hanging out in front of computer's without accomplishing anything concrete. It's all about doodles and a sum of day's heartaches which amounts to absolute nothingness, if there is such a thing.

A couple of hours earlier, I strolled along the sidewalk of the mainroad connecting Nakano Sakaue and Nishi Shinjuku. I come to love that route after my routine of Friday nights arubaito and besides it saves me 160 yen of train fare on the Marunouchi subway.  I savored the 20 minutes of intellectual orgasm whilst the speeding cars and invigorating city lights rented my vision. Suddenly, my mind went blank and I can no longer describe the subtlety of such emotions.

And then I went to an Indian restaurant which is situated on one of the few minor, random alleys in Shinjuku-ku. I ordered lunch curry set, which is obviously a misnomer since it was past 7pm at that time.  It comprises of 2 choice of curry, yogurt, side dish, and nan and priced at 800 yen. Well, after more than 8 months of living in Tokyo, I have already adjusted my mindset on the cost of living that an 800 yen for a dinner outside is already a fair deal.

While I'm waiting for my order I once again befall into the illusion of writing novel which would just be a collection of thoughts, desires, experiences and everything in between and beyond.

Well, someone is gonna use the dorm's PC.

-ja

Currently listening to: Anything but ordinary by Avril
Currently reading: Genki Japanese
Currently feeling: rejuvenated

Da taytel sez it all. I wil jaz meyk it clearer.

Yun na nga ang tanong ko? Bakit? Bakit?

Alam nyo, dapat sana 3 yirs ago pa ako nag-teyk ng Coding Theory kaya lang if "you know" naman di sirkomstanses dat taym, eh di nga natuloy iyon. Kaya bale, pers taym ko talagang pormaly mag-aaral ng Coding. Da meyn katch nga lang is dat it's in Dyapanis.

Well ok lang naman yun. Ika nga "Shoganai" kase lahat naman ng sabjeks at saka kung kaya ng mga sempai ko, shempre kaya ko rin. O di ba?

So, nung April bale nagstart yung titser. Di ko maalala neym niya at di rin ako nainteres alamin.  Basta, nagsimula sha sa motivation en Algebraic Background ng Coding Theory, na obviously alam ko na. At doon at doon pa lang, nagsimula na akong ma-bored. Pero kase dat taym ay sabik pa ako sa langweyj class kase nga di ako nakapag-teyk kaya tuloy ginawa ko na lang shang Kanji Writing Practice Class, kaya naman todo kopya ako kahit bara-bara na lang.

Apter sam taym, tinamad na rin ako kase grabe talaga yung titser ko. As in di kaya ng powers kong mag-stay awake.  Kailangan talaga may pagkakaabalahan ka. Buti na lang, dat taym ay nahilig ako sa pagkompows ng poems. Kaya imbis na translator ang silbi ng elektrik dictionary ko, naging thesaurus lookup sha. Aliw naman.

Pero minsan nakakadismasya talaga. Kase, makita ko pa lang titser ko, inaantok na ako. Tapos yung boses pa niya para kang inililibing sa hukay. Hindi naman kripi pero kung sakaling may insomia ka, tiyak sa kanya ka magpagamot.

So, ganito ang naisip kong technique. Papasok ako ng maaga para makapili ng upuang malapit sa pinto tapos magpapakaplastik sa pakikinig for 10 minutes then lalabas at tatambay sa malapit na lagoon--aktuwali, wan of di pyuu tings na gusto ko sa skul ko. Relaxing, may maliit na leyk, at saka "natsukashii" pwede kang manghuli ng tutubing karayom at dyapanis salagubang--di ko alam ang totoong tawag sa hayop na yun.

Minsan naman magpapraktis ako ng aking Nihonggo skils wit eni random dyapon na makita ko. At least, sa tingin ko nag-iimprove naman kahit konti ang aking "Jigoushoukai 5th lebel" skils.

So, eniwey, ano nang nangyari sa Coding Theory ko? ewan ko nga ba. Minsan napansin ko na lang na nasa Reed Solomon Codes na sila. Aba, nagprogress naman pala at naalala ko yung dating thesis ni Eric. Pero jas da seym, never akong nag-aral. So, kahapon aktwali ang las day namin, at pinapasabmit na ako ng titser ko ng asaynment na di ko man lang namalayang ibinigay.

Sige, kamot na lang ako ng ulo. Kunwari di ko sha naiintindihan. Kaya lang tinaransleyt ng tutor ko. Sha tuloyang nagmakaawa na bigyan ako ng tsans kase Gaijin ako at di pa ako makasalita ng dyapanis. Kaya ok raw, free report na lang on eni topic on Coding Theory.  Madali lang sigurong maghanap sa internet pero di kase ganon ang neytur op may personality, di ba, at least gusto kong may dangal naman ako.

Kaya napalaybrari tuloy ako para mag-research tungkol sa Coding Theory. Pero tulad sa klase, na-bored ako kaagad apter 5 mins of reading. Hanggang pej 2 lang ang inaabot ko, dat is abawt depinishon op error correcting codes na 3 years ko na nang tina-try basahin.

Kase kung anu-anong ekskyuus ko sa sarili ko. Komo masakit ang tiyan, ulo, nasusuka, nahihilo, natatae... tapos ngayon naman, nag-blog pa imbis na mag-aral.

Meks me wander tuloy, wat if 3 yirs ago pa ako nag-Coding, ganito rin kaya? Baka kase dipens mekanisim na lang o kaya naman apter epeks na lang ng mga nangyari.

Bat in eni keis, "Coding-Boring, Boring, Boring!!"

-jsa 

P.S. Sha nga pala, by sam freakin koinsidens nagkaroon ako ng tutee sa Number Theory. 12 yirs old lang atsaka youngest representative ng Japan sa International Math Olympiad (IMO). yung tatay niya talaga ang estudyante ko sa English pero nung malaman niya ang bakground ko, nag-request siyang turuan ko na lang ng Math yung anak niya. Magaling naman at mabilis maka-gets. elibs nga ako eh.

kaya nga advise ko sa kanya, "when you become a Number Theorist in the future, be sure you won't shift to Coding Theory afterwards." (in dyapanis shempre)

 

 

Currently listening to: The day you said goodnight by Hale
Currently reading: Introduction to Coding Theory by J.H. Van Lint
Currently feeling: indescribable